stara
sagnorð
stari; starði; starat; [ starjan; stare]:—to stare, gaze; stara eptir e-m, Ísl. ii. 261, ; hón starir á þenna væna mann, 12; ormrinn starði í mót, .
Skammstafanir og tilvitnanir
- pres.nútíð (e. present)
- pret.þátíð (e. preterite)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- v. l.varia lectio.
- Bær.Bærings saga. (G. II.)
- EddaEdda. (C. I.)