Yrða

strjúka

óflokkað
(strykja, 61, viii. 217), strýk; strauk, straukt, strauktu, vi. (in a verse); straukst; struku; stryki; strjúk. strjúktu; strokinn: [ stryge; stroke]:—to stroke, rub, wipe; hann strauk blóð af sverðinu, 135; strauktu um mækis munn, vi. (in a verse); hann strauk diskinn með dúknum, 154; þá stökk Sigurðr af baki, en ek strauk hest hans ok þó ek leir af honum, i. 354; tók dúkinn, strauk hann sér kurteisliga á miðjum, 597 new ; lét konungr göra sér laug ok strykja (strjúka, strykva, ) klæði sín, to brush, beat his clothes, viii. 217; en húskona strauk of ripti, smoothed it, brushed it. ; nú tekr hann enn ör ok strýkr blaðit ok fiðrit, 88; hann strauk höfuð-beinin, 47; þreifaði um hendr þeim ok strauk um lófana, vi. 73; strauk hann hendi sinni um augu honum ok bein, 250: in the phrase, strjúka aldri frjálst höfuð, ‘never to stroke a free head,’ to live in worry and work, the ‘no one dared to call his life his own,’ viii. 412 (), ii. 124; aldri strykum (sic) vér frjálst höfuð meðan Ólafr er á lífi, 61; Skarphéðinn strauk um ennit, 190: with , strjúk þoku ok mörkva frá augum þér, 116, 180.
2. to stroke gently, with ; gékk hann jafnan ok strauk hrossunum, 280; strjúka ketti (or kött), to stroke a cat; kött at strjúka og kemba lömb, II. [ stryge], to stroke, flog, ;, strjúka af e-m alla húð milli hæls ok hnakka, id.; strjúka e-n til blóðs, ii. 149; see strýkja, húð-strýkja.
2. to strike out, dash off; strýkr hann út jambrátt til skógs, 120; at morni vill hann s., Skíða R. 20, 33; s. brott ( stryge af sted), (in a verse); strauk hann yðr () þar, grautnefr, iii. 219; strauk Rögvaldr oss () nú, 120: to absent oneself, þeir struku brott í myrkrinu, 351; enn hann strjúki veg sinn, 174; þau eru öll strokin, all gone, xi. 423; gózin strjúka, : so also of a horse or sheep running away from a new owner or pasture to its old home, hestrinn strauk frá mér (strok-hestr).
Skammstafanir og tilvitnanir
  • pres.nútíð (e. present)
  • pret.þátíð (e. preterite)
  • mod.modern.
  • plur.fleirtala (e. plural)
  • subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
  • imperat.boðháttur (e. imperative)
  • part.lýsingarháttur (e. participle)
  • Dan.Danish.
  • Engl.English.
  • Ed.edition, editions, edited.
  • v. l.varia lectio.
  • cp.compare.
  • prepp.forsetning (e. preposition)
  • dat.þágufall (e. dative)
  • metaph.metaphorical, metaphorically.
  • Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Sæm.Sæmundar Edda. (A, C. I.)
  • Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
  • Hkr.Heimskringla. (E. I.)
  • Rm.Rígsmál. (A. II.)
  • Þiðr.Þiðreks saga. (G. I.)
  • Gísl.Gísla saga. (D. II.)
  • Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Barl.Barlaams saga. (F. III.)
  • Finnb.Finnboga saga. (D. V.)
  • Jón Þorl.Jón Þorláksson.
  • Clar.Clarus saga. (G. II.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
  • Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
  • SkáldaSkálda. (H. I.)
  • Mag.Magus saga. (G. II.)
  • Stj.Stjórn. (F. I.)
  • Rb.Rímbegla. (H. III.)
  • Mar.Maríu saga. (F. III.)