strönd
nafnorðkvenkyn
, strandar, ströndu and strönd, strendr and strandir, the latter being the older form used in local names; [, , and Dan.-Swed. strand]:—a border, edge; skjöld, ok gylltir naglar ok strendr, vii. 323.
II. a strand, coast, shore (not of a river, though the London Strand is such); allt annat lið hans stóð eptir á ströndu, i. 159; ferr hann til strandar, ii. 505, 13; öll hin nyrðri strönd Seyðis-fjarðar, 252; á hvárri-tveggju strönd, 8; á inni syðri strönd, id.; hér fyrir ströndinni, viii. 230; ná-strönd.III. in local names, of a coast-land, Strönd, Strandir, and in compds, Horn-strandir, Barða-strönd, Skarð-strönd, Meðalfells-strönd, Sýr-strönd,
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- gen.eignarfall (e. genitive)
- dat.þágufall (e. dative)
- pl.fleirtala (e. plural)
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- freq.frequent, frequently.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Gh.Guðrúnar-hefna. (A. II.)
- Landn.Landnáma. (D. I.)
- Gísl.Gísla saga. (D. II.)