stuðning
nafnorðkvenkyn
f. (mod. stuðningr, m., Bs. i. 836, 874), a steadying, support; með stuðningi, Fas. ii. 68; ganga með stuðningi manna, Bs. i. 837, 874; styrkr ok stuðning, Stj. 51; allar stuðningar, Róm. 266:—a gramm. term, Edda i. 604. stuðningar-laust, adj. without support, Fas. iii. 370, Bs. i. 614.