Yrða

sultr

nafnorðkarlkyn
, sultar (sults, i. 140), sulti; [svelta; sult; swylt = death]:—hunger, famine (the notion of death found in , is lost in ); deyja af sulti, 265; ór sult(i), 510; heim í sultinn, 12; Þorgils tekr úr seggnum sult, Skíða R.
2. famine; þá var svá mikill s. í Noregi, i. 86; s. ok seyra, : the phrase, sitja í sults húsi, to ‘sit in hunger’s house,’ be starved, i. 140; sultar-kví, a ‘famine-fold,’ xi. 248.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • m.karlkyn (e. masculine)
  • gen.eignarfall (e. genitive)
  • dat.þágufall (e. dative)
  • Dan.Danish.
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • Icel.Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
  • q. v.quod vide.
  • N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Magn.Magnús saga jarls. (E. II.)
  • Band.Banda-manna saga. (D. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)