Yrða

sveima

sagnorð
að, [akin to svimma], to swim, 116, but only used,
2. to soar, tower, wander about; þeir sveimuðu um bæinn ok drápu mart af Birkibeinum, viii. 173; fylgjur úvina várra sveima hér nú í nánd, 281; þótt vér hafim sveimat í sumar um bygðir þeirra, vi. 261; sveimaði Bárðr víða um landit, 170; s. úti um nætr, 424; sveimar Þórðr at þeim, 78; hyrr sveimaði, the flame soared, spread wide, ; ef eg sveima elli-grár, eitt sinn heim at Fróni, Núm.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • prop.proper, properly.
  • metaph.metaphorical, metaphorically.
  • Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Bárð.Bárðar saga. (D. V.)
  • Stj.Stjórn. (F. I.)
  • Þórð.Þórðar saga hreðu. (D. V.)
  • Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.