svina
óflokkað
orig. a strong verb svína, svein, whence the weak form, hence the form svía, ; [ svinan; schwinden]:—to subside, of a swelling; tók þegar at svina sköp hans, i. 466; minkar ok svenar allr þroti, 235 B.
Skammstafanir og tilvitnanir
- pres.nútíð (e. present)
- contr.contracted.
- q. v.quod vide.
- O. H. G.Old High German.
- Germ.German.
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)