svina
óflokkað
orig. a strong verb svína, svein, whence the pres. weak form, hence the contr. form svía, q. v.; [O. H. G. svinan; Germ. schwinden]:—to subside, of a swelling; tók þegar at svina sköp hans, Bs. i. 466; minkar ok svenar allr þroti, Sks. 235 B.