svipa
sagnorð
að, [svipr], to swoop, flash, of a sudden but noiseless motion; létu síðan frá landi ok svipuðu yfir ána (sveipuðu ), and swooped, went swiftly across the river, viii. 170; fugl eir. n fló inn um glugginn ok svipaði (swooped) um húsit, ; sverð þat er svipar (flashes) allan veg meðr eldbitrum eggium, a flashing sword, 548 B; svipandi logi, a sweeping fire, 203 B ( sveipanda sverð, Gen. iii. 24); þegar hann sezt í sætið há, svipaði þaðan ótú, fear flashed out from him where he sat, Núm.
II. [ swipjan; vulgar swipe], to whip, horsewhip; var útraust at hann svipaði honum eigi stundum, iii. 125.III. , svipask at e-u, to look after; svipask at hrossum, iii. 227; er þeir svipaðusk at, sá þeir…, v. 160: svipast eptir e-u, id.: svipask um, to look around, Ísl. ii. 353; svipaðisk Einarr um ok sá eigi Kálf, vi. 28; þá er ek svipuðumk um, 600.
Skammstafanir og tilvitnanir
- v. l.varia lectio.
- cp.compare.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- reflex.reflexive.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Þjal.Þjalar-Jóns saga. (G. III.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)