tíma
sagnorð
d, only used with a negative; tíma ekki, to grudge, be distressed at an outlay; hann var svá sinkr at hann tímdi öngu at launa, iii. 40; hann hafði auð fjár, an tímdi hvárki at hafa sjálfr né láta aðra hafa, 50 new ; þú tímir ekki til at vinna at þú fáir nökkura framkvæmd, 24; Atli tímdi ekki at halda vinnu-menn, 53; hann tímir af öngu at sjá, 516, hann tímdi eigi at gefa mönnum sínum mat, ii. 104.
II. to ‘betime’, befall; varð honum þat sem margan tímir, i. 208.III. to happen to one, betide or befall one ( times); ef tímask vill, er slíkum manni tók svá þungt at tímask, 122.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Ed.edition, editions, edited.
- impers.ópersónulegt (e. impersonal)
- reflex.reflexive.
- cp.compare.
- Dan.Danish.
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Þórð.Þórðar saga hreðu. (D. V.)
- Fær.Færeyinga saga. (E. II.)
- Háv.Hávarðar saga. (D. II.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Al.Alexanders saga. (G. I.)