Yrða

tangi

nafnorðkarlkyn
a, [ tange; tang], a spit of land, a point projecting into the sea or river (but tunga when two rivers meet); á tanganum nessins, 12; er skipit kom fram fyrir tangann, Ísl. ii. 99; eyrar-tangi, see eyrr: in local names.
2. the pointed end by which the blade is driven into the handle; sverðit brast í tanganum, 213; lagði hón klæði um tangann ok togaði, of a knife, i. 385.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • m.karlkyn (e. masculine)
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • North. E.Northern English.
  • Icel.Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
  • Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
  • Valla L.Valla Ljóts saga. (D. II.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)