uppnæmr
lýsingarorðupp-næmr
; as a law term, seizable, forfeitable, u. konungi, 104, 537; fé uppnæmt konungi, 94; þá er bú hans uppnæmt, i. 72; in the phrase, vera u. fyrir e-m, to be helpless, at one’s mercy, 46, 578, ii. 151, 104.
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- Gþl.Gulaþings-lög. (B. II.)
- K. Á.Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)