vátta
sagnorð
að, votta, to witness, affirm; with , hón váttaði því, at hón ætlaði honum alla sína eigu, i. 248; hann váttaði því, at hann væri framarr at sér enn aðrir menn, ; Haraldr lét fram vitni þau er hann váttaði fyrir, at Játvarðr konungr gaf honum konungdóm ok ríki sitt, vi. 396; sem enn váttar í dag, 46; svá sem váttar víða í sögum, iii. 99; svá miklar tuptir sem nú vátta próvendu-hús hans, iii. 90.
Skammstafanir og tilvitnanir
- mod.modern.
- dat.þágufall (e. dative)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Mar.Maríu saga. (F. III.)
- Gþl.Gulaþings-lög. (B. II.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- D. N.Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)