Yrða

váveifliga

atviksorð
( voveifliga), suddenly; bersk þat at váveifliga, at þeir vöknuðu við þat at skálinn logaði yfir þeim, x. 290; tíðindi koma v. til eyrna e-m, i. 139; flugu hjá þeim fuglar margir váveifliga, i. 273; koma v. at e-m, kom konungr at honum v., x. 315, 98, (): in usage, but with the notion of evil, danger.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • adv.atviksorð (e. adverb)
  • mod.modern.
  • pref.preface.
  • freq.frequent, frequently.
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
  • Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
  • EddaEdda. (C. I.)