veðja
sagnorð
að, [ ga-wadion = ἁρμόζειν; weddian; wad; wetten; vædde]:—to lay a wager, bet; with , veðja um e-t, or , veðja höfði um getspeki, 19; veðjar Loki höfði sínu við þann dverg, 69; ek vil veðja um við þik, at ek mun finna …, 75, vi. 369; skal víst veðja hér um, i. 318; viltú veðja við oss, at …, 317; ef menn veðja, hafi at alls engu, 522; veðit eigi optarr við úkunna menn, i. 319; þeir reiddusk ok veðjuðu, 142.
II. a Norse law term, [ vädja], to appeal; þá skolu þingmenn skjóta dómi þeirra veðjuðum á fylkis-þing, i. 88; verða þar aðrir veðjaðir (= for-veðjaðir?) ok af sínu máli, id.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Ulf.Ulfilas.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Scot.Scottish.
- Germ.German.
- Dan.Danish.
- dat.þágufall (e. dative)
- absol.absolute, absolutely.
- Swed.Swedish.
- Vþm.Vafþrúðnis-mál. (A. I.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Gþl.Gulaþings-lög. (B. II.)
- Korm.Kormaks saga. (D. II.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)