vígja
sagnorð
ð, [ weihan, ga-weihan, = ἁγιάζειν; weihen; vie; viga; weiha = ἱερεύς, weihiþa = holiness, weis = ἄγιος; the adjective has been displaced by heilagr, ; the vé () is a different word]:—to consecrate; in heathen sense, with the hammer of Thor, vígit okkr saman Várar-hendi, 30; tók upp hamarinn Mjölni ok brá upp ok vígði hafr-stökurnar, 28; konungr vígði þá (the dwarfs) útan steins með mála-saxi, i. 514, ii. 327, 338.
II. in Christian sense; vér skulum vígja tvá elda, 162; vígja kirkju, ; vígja prest, biskup, djákn, passim; vígja til konungs, to anoint as king, 25, ; vígja konung til kórónu, x. 13; but this was unknown in the earlier times, king Magnus Erlingsson being the first Norse king who was consecrated by the church ( 1164); in Denmark the custom was somewhat earlier: of wedlock, láta sik saman vígja við Ceceliu, iii. 292; vígja saman hjón, 76.
2. ; vígjask til biskups, prests, nunnu, to be ordained, 17, i. 307, passim.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Ulf.Ulfilas.
- Germ.German.
- Dan.Danish.
- Swed.Swedish.
- cp.compare.
- q. v.quod vide.
- A. D.Anno Domini.
- pass.þolmynd (e. passive)
- Þkv.Þryms-kviða. (A. I.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- K. Þ. K.Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Ver.Veraldar saga. (E. II.)
- Rb.Rímbegla. (H. III.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Vm.Vilkins-máldagi. (J. I.)
- Jb.Jóns-bók. (B. III.)
- Grág.Grágás. (B. I.)