vörpuligrlýsingarorðvörpu-ligradj. of stout, stalely appearance; v. ok mikilúðligr, Fms. xi. 78; konungr spurði hverr sá væri inn vörpuligi maðr, Ld. 312, Finnb. 308 (v. l.), Ó. H. 155, Þorst. Síðu II. 15.