varpa
sagnorð
að, [ warp; see verpa], to throw, cast, with ; varpa frá sér sverðinu, 316, ; varpaði honum til helvítis, 135; hann varpar sér undan, 91; Grettir varpaði sér um völlinn, 95 new ; varpaða ek mér upp ór söðlinum, Pr. 414; varpa frá sér kyrtlinum, iii. 101; hann varpaði (hurled off) veslinu ok mælti, vii. 20; hann varpaði nókkut svá hettinum, threw the hood aside, tossing, his head, id.; varpa öndinni, to draw a deep breath, sigh, ii. 426; ofn er ór sér varpaði óhæfiligum hita, 162; jarð-varpa, a law phrase, to throw to the earth: koll-varpa, á-varpa, qq. v.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Engl.English.
- dat.þágufall (e. dative)
- v. l.varia lectio.
- Ed.edition, editions, edited.
- Finnb.Finnboga saga. (D. V.)
- Barl.Barlaams saga. (F. III.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)