velta
óflokkað
velt, valt, ultu; ylti; oltinn, or vultu, voltinn; [ valtjan; walwjan = κυλίνδειν; volvere, volutare; wallow]:—to roll, roll over; ultu þeir ofan fyrir brekkuna, 179; þat (the wheel) kann opt velta undan, i. 104; veltanda vatn, ; þóttú yltir aptr fyrir bylgjunni, ; ek hefi látið velta slíka sem þú ert, 338; sneri höllinni sem mylna ylti, 472; þó gékk hann heldr en valt, iii. 158; tunnan valt og úr henni allt, ofan í djúpa keldu, in a ditty; dagarnir sex at vísu vultu, ; er þú ert oltinn í svá mikla heimsku, 645. 68, 83; í hverja synd ok vesöld þú ert voltinn, 36; þó at hann velti í mikla vesöld, 95.
2. to turn out; mun velta til vandans, 45; ok valt til vanda, at bændr flýðu, it went as usual, that they fled, viii. 408; veltr þangat sem vera vill um flesta hluti, Ísl. ii. 201; ef svá veltr til, at …, ; skipan er voltin eigi sem hann hugði, xi. 436; vultu allir dómar til stríðrar refsingar, 581.
Skammstafanir og tilvitnanir
- pret.þátíð (e. preterite)
- pl.fleirtala (e. plural)
- subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- Ulf.Ulfilas.
- cp.compare.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Lat.Latin.
- Engl.English.
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- Landn.Landnáma. (D. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Akv.Atla-kviða. (A. II.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Lil.Lilja. (A. III.)
- Post.Postula sögur. (F. III.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Al.Alexanders saga. (G. I.)
- Lv.Ljósvetninga saga. (D. II.)
- Mar.Maríu saga. (F. III.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)