vitkasksagnorðað, to recover one’s senses, Ver. 31, MS. 625. 72; œrir vitkask, Hom. (St.)2. to recover from a swoon, Orkn. 212; hann féll í öngvit, en er hann vitkaðisk, Fms. vi. 230; ljósta hann í svíma … Ögmundr vitkaðisk, ii. 69; endr-v.