vitja
sagnorð
að, [vit B], to call on, visit, with ; vitja frænda sinna, i. 184; at þeir mundi koma ok vitja Gizorar, pay G. a visit, attack him at home, iii. 183, vii. 37; þóttusk þeir vita, hvar hans var at vitja, where he was to be found, 203: to come to look after a previous agreement or promise, vitja þessa mála, 255; hann er kominn at vitja heita þeirra, er …, v. 43; vitja þeirra einka-mála, er …, vi. 288; vitja ráðsins, Ísl. ii. 241; þeir vitja graðungsins (they went to fetch the bull = abholen), en selja Kormaki bauginn, 218; at vitja gjafar þeirrar er hann hafði þegit, 35; ver hér í nótt ok vitja heilla, of soothsaying, 206.
2. with ; at vitja eigi optarr út til Íslands, i. 275; Guð Drottinn vitjaði til Saram, the Lord God visited Sarah, (Gen. xxi. i).3. to visit, of a bishop; þegar hann vitjar, iii. 10: vitja sjúkra, to visit the sick; hús-vitja,
Skammstafanir og tilvitnanir
- gen.eignarfall (e. genitive)
- Germ.German.
- prep.forsetning (e. preposition)
- eccl.ecclesiastical.
- q. v.quod vide.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Fær.Færeyinga saga. (E. II.)
- Korm.Kormaks saga. (D. II.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- D. N.Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)