vitorð
nafnorðhvorugkynvit-orð
[ weit-wods = μάρτυς, weit-wodiþa and weit-wodei = μαρτύριον, weit-wodian = μαρτυρειν; thus vitorð would be vitoð]:—private counsel, confidence; vera á fleiri manna vitorði, in the confidence of more men, 231; var þetta fyrst á fárra manna vitorði (viti, ), 229; ekki var margra manna vitorð á hans ætterni, x. 391; ekki var þat í vitorði alþýðu, vi. 134; af nökkuru vitorði, 286; þat var á margra manna vitorði með hverjum skildaga …, 95; vera í ráðum ok vitorðum með e-m um verk, 139; nema hann kalli þik til vitorðs með sér, unless he takes thee into his counsel, 361 B; fyrir útan vitorð e-s, without one’s knowledge, 745: , fyrir útan vitorð eðr vilja þess er átti, ii. 348; fékk hann ekki skírt sik frá vitorðinu, he could not clear himself from the charge of cognisance, 287: in usage, vera í vitorði með e-m, as a law term mostly in a bad sense.
2. a report; tók at vaxa vitorð of hann ok svá metorð ok yfirlæti, x. 391. vitorðs-maðr, a person cognisant ( medvider), v. 61.
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- cp.compare.
- Ulf.Ulfilas.
- Icel.Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
- qs.quasi.
- v. l.varia lectio.
- allit.alliteration, alliterative.
- mod.modern.
- m.karlkyn (e. masculine)
- Dan.Danish.
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Róm.Rómverja saga. (E. II.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- D. N.Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)