yfirför

nafnorðkvenkynyfir-för

f. = yfirferð; banna e-m y., Orkn. 4; land fátækt ok íllt yfirfarar, Ó. H., K. Þ. K. 70.

2. a visitation; biskup skal hafa y. um sinn á tólf mánuðum, K. Þ. K. 60, Bs. i. 140.