ýfa
sagnorð
ð, [úfr, úfinn], to open, rip up; ýfa sár, to open a sore rip up a wound; hví skulu vér þá eigi fara ok ýfa þetta mál, ii. 489.
II. to be ripped up, also to be ruffled; synda undir ýfast mínar, 30. 7; þótti mér sá björninn er fyrir var ýfask mjök, to raise the bristles, Ísl. ii. 195.
2. , tók heldr at ýfask með þeim frændum, their friendship became ruffled, troubled, ii. 80: ýfask við e-n, to ‘bristle up at,’ to tease a person; ef hann vildi ýfask við Þorvald ok rægði hann fyrir honum, i. 145; ýfðisk mjök hugr hans við þat, vii. 2; Magnúss son hans ýfðisk mjök við Harald, 165; tóku þeir at ýfask við hann ok vildu eigi selja honum kvikfé eða vistir, 246; væri betra at þér heldu trausti vina yðvarra heldr en ýfask við þá, vi. 36.
III. in ii. 18. 155 ( 8). ýfði is to ylfa. Skammstafanir og tilvitnanir
- reflex.reflexive.
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- v. l.varia lectio.
- q. v.quod vide.
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Pass.Passiu-Sálmar.
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Landn.Landnáma. (D. I.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Js.Járnsíða. (B. III.)