fagna
sagnorð þágufall
gleðjast yfir (e-u), kætast vegna (e-s)
hún fagnaði föður sínum innilega
veislugestir fögnuðu nýju ári með kampavíni
ég fagna því að sumarið er í nánd
áheyrendur fögnuðu með lófataki
eiga því láni að fagna að <hafa góða sjón>
njóta þeirrar gæfu, vera svo heppinn
hjónin eiga því láni að fagna að þau eru bæði heilsuhraust
→ sjá: fagnandi lýsingarorð
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
fögnuður
- fögnuður
- , fagnaðarlæti
- , fagnandi
- , fagnaðarbylgja
- , fagnaðarfullur
- , fagnaðarkennd
Orðasambönd
- eiga barnaláni að fagna
- eiga ekki neinum sældarkjörum að fagna
- eiga góðu að fagna
- eiga heimsláni að fagna
- fagna nýju ári
- fagna sigri
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fagna
fagnaði
önnur persóna
fagnar
fagnaðir
þriðja persóna
fagnar
fagnaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fögnum
fögnuðum
önnur persóna
fagnið
fögnuðuð
þriðja persóna
fagna
fögnuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fagni
fagnaði
önnur persóna
fagnir
fagnaðir
þriðja persóna
fagni
fagnaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fögnum
fögnuðum
önnur persóna
fagnið
fögnuðuð
þriðja persóna
fagni
fögnuðu
nafnháttur
fagna
sagnbót
fagnað
lýsingarháttur nútíðar
fagnandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
fagna
fagnaðu
fagnið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fagnarðu
fagnaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fagniði
fögnuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fagnirðu
fagnaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fagniði
fögnuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fagnastu
fagnaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fagnistu
fagnaðistu