Yrða

tryllast

sagnorð miðmynd
verða ofsareiður, mjög æstur
hún trylltist og skammaði sölumanninn ákaft
vera að tryllast úr <hlátri>
hlæja óstjórnlega
→ sjá: trylla sagnorð, trylltur lýsingarorð
Orðasvið og samstæður
ofsi
vanstilling
æði / tryllingur
reiði
reiðiviðbrögð
Samstæður
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
tryllist
trylltist
önnur persóna
tryllist
trylltist
þriðja persóna
tryllist
trylltist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
tryllist
trylltist
önnur persóna
tryllist
trylltist
þriðja persóna
tryllist
trylltist
nafnháttur
tryllast
sagnbót
tryllst
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
tryllistu
trylltistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
tryllistu
trylltistu