falleinkunn
nafnorðkvenkynfall-einkunn
1
prófseinkunn sem er undir lágmarksviðmiði svo að nemandinn fellur
2
yfirfærð merking
slæmur vitnisburður um frammistöðu, t.d. í stjórnsýslu
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
falleinkunn
falleinkunnin
Þf.
falleinkunn
falleinkunnina
Þgf.
falleinkunn
falleinkunninni
Ef.
falleinkunnar
falleinkunnarinnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
falleinkunnir
falleinkunnirnar
Þf.
falleinkunnir
falleinkunnirnar
Þgf.
falleinkunnum
falleinkunnunum
Ef.
falleinkunna
falleinkunnanna