Yrða

fallháttur

nafnorðkarlkynfall-háttur
málfræði
þeir hættir sagna sem beygjast í kyni, tölu og falli (lýsingarháttur nútíðar og þátíðar ásamt nafnhætti)
→ sjá: persónuháttur nokk
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
fallháttur
fallhátturinn
Þf.
fallhátt
fallháttinn
Þgf.
fallhætti
fallhættinum
Ef.
fallháttar
fallháttarins