fallinn
lýsingarorðlhþt
1
vera (vel) til þess fallinn <að stjórna fundinum>
henta vel til þess að stjórna fundinum, vera vel fær um það
svona tal er ekki til þess fallið að leysa deiluna
2
sem hefur ekki staðist próf
hún er fallin í stærðfræði
3
drepinn, einkum í bardaga
fimm eru fallnir eftir skotárás
lík af föllnum hermönnum
Orðasambönd
Orðasambönd
- til forystu fallinn
- vera ekki úr fötum fallinn
- vera fallinn til bernsku
- vera úr fötum fallinn
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
fallinn
fallin
fallið
Þf.
fallinn
fallna
fallið
Þgf.
föllnum
fallinni
föllnu
Ef.
fallins
fallinnar
fallins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
fallnir
fallnar
fallin
Þf.
fallna
fallnar
fallin
Þgf.
föllnum
föllnum
föllnum
Ef.
fallinna
fallinna
fallinna
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
fallni
fallna
fallna
Þf.
fallna
föllnu
fallna
Þgf.
fallna
föllnu
fallna
Ef.
fallna
föllnu
fallna
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
föllnu
föllnu
föllnu
Þf.
föllnu
föllnu
föllnu
Þgf.
föllnu
föllnu
föllnu
Ef.
föllnu
föllnu
föllnu