Yrða

fallinn

lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar
1
vera (vel) til þess fallinn <að stjórna fundinum>
henta vel til þess að stjórna fundinum, vera vel fær um það
svona tal er ekki til þess fallið að leysa deiluna
2
sem hefur ekki staðist próf
hún er fallin í stærðfræði
3
drepinn, einkum í bardaga
fimm eru fallnir eftir skotárás
lík af föllnum hermönnum
→ sjá: falla sagnorð, fallast sagnorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • til forystu fallinn
  • vera ekki úr fötum fallinn
  • vera fallinn til bernsku
  • vera úr fötum fallinn
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
fallinn
fallin
fallið
þolfall
fallinn
fallna
fallið
þágufall
föllnum
fallinni
föllnu
eignarfall
fallins
fallinnar
fallins