farast
sagnorð miðmynd
1
deyja (í slysi eða af völdum ofbeldis)
20 menn fórust í sprengjuárás
flugvél fórst í fjöllunum
vera að farast úr <höfuðverk>
hann er að farast úr stressi
2
þágufall
gamaldags
farast <vel> við <hana>
koma vel fram við hana, reynast henni vel
henni fórst vel við stjúpbörn sín
3
þágufall
<henni> ferst verkið <vel úr hendi>
hún gerir verkið vel
mér fórst heldur klaufalega við prjónaskapinn
<honum> farast <vel> orð
hann orðar þetta vel
4
þágufall
<þér> ferst
þú getur ekki sagt þetta (þar sem þú átt sök)
þér ferst að tala um fordóma annarra
5
farast á mis
fara hvor framhjá öðrum
þeir ætluðu að hittast á kaffihúsi en fórust á mis
6
farast fyrir
komast ekki í framkvæmd
það hefur farist fyrir hjá mér að fá tíma hjá tannlækninum
→ sjá: fara sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ferst
fórst
önnur persóna
ferst
fórst
þriðja persóna
ferst
fórst
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
förumst
fórumst
önnur persóna
farist
fórust
þriðja persóna
farast
fórust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
farist
færist
önnur persóna
farist
færist
þriðja persóna
farist
færist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
förumst
færumst
önnur persóna
farist
færust
þriðja persóna
farist
færust
nafnháttur
farast
sagnbót
farist
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
—
farstu
farist
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ferstu
fórstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
faristu
færistu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ferst
fórst
önnur persóna
ferst
fórst
þriðja persóna
ferst
fórst
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ferst
fórst
önnur persóna
ferst
fórst
þriðja persóna
ferst
fórst
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
farist
færist
önnur persóna
farist
færist
þriðja persóna
farist
færist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
farist
færist
önnur persóna
farist
færist
þriðja persóna
farist
færist