finna
sagnorð þolfall
1
rekast á, uppgötva (e-ð óvænt eða týnt)
hún fann lykilinn niðri í skúffu
ég hef ekki enn fundið bókina
þeir fundu gullnámu í fjallinu
hann finnur oft sniðug föt á útsölum
<þarna> er <margt> að finna
marga áhugaverða hluti er að finna í antikbúðinni
2
koma og tala við (e-n), boða (e-n) til samtals
geturðu fundið mig andartak?
3
skynja, nema (e-ð)
ég finn brunalykt
finndu ilminn af rósinni
ég fann lítið bragð af matnum
hún fann svitann spretta fram
þau fundu hvernig jörðin skalf
4
finna + að
finna að <þessu>
setja út á þetta, gagnrýna þetta
hann finnur að öllu sem hún skrifar
5
finna + á
finna <þetta> á sér
hafa þetta á tilfinningunni
ég finn á mér að veturinn verður erfiður
hann fann á sér hvernig henni leið
finna á sér
skynja áhrif áfengis
hún finnur á sér af einum bjór
6
finna + fyrir
finna fyrir <hungri>
skynja hjá sér hungur
ég fann fyrir áhrifum lyfsins
7
finna + til
finna til
skynja sársauka
hann finnur til í tönninni
finnurðu til þegar ég þrýsti á öxlina á þér?
finna til <einsemdar>
skynja, upplifa einsemd
við vorum farin að finna til þreytu
ég fann til þakklætis í garð hans
finna til með <honum>
hafa samúð með honum
finna til <nesti>
taka til nesti
<þetta> er vel til fundið
þetta er góð hugmynd, sniðugt
það var vel til fundið að halda þessa tónleika
8
finna + upp
finna upp <gufuvélina>
uppgötva gufuvélina, gera hana að uppfinningu sinni
veistu hver fann upp ljósaperuna?
9
finna + upp á
finna upp á <þessu>
taka upp á því, hafa það tiltæki
þau fundu upp á því að fá sér hænur
10
finna + út
finna <þetta> út
komast að þessu
hann hefur ekki enn fundið út hver sendi bréfið
11
finna + út úr
finna út úr <vandanum>
finna lausn, leið út úr vandanum
hefur þú fundið eitthvað út úr þessari krossgátu?
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
finn
fann
önnur persóna
finnur
fannst
þriðja persóna
finnur
fann
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
finnum
fundum
önnur persóna
finnið
funduð
þriðja persóna
finna
fundu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
finnst
fannst
önnur persóna
finnst
fannst
þriðja persóna
finnst
fannst
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
finnumst
fundumst
önnur persóna
finnist
fundust
þriðja persóna
finnast
fundust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
finni
fyndi
önnur persóna
finnir
fyndir
þriðja persóna
finni
fyndi
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
finnum
fyndum
önnur persóna
finnið
fynduð
þriðja persóna
finni
fyndu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
finnist
fyndist
önnur persóna
finnist
fyndist
þriðja persóna
finnist
fyndist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
finnumst
fyndumst
önnur persóna
finnist
fyndust
þriðja persóna
finnist
fyndust
nafnháttur
finna
sagnbót
fundið
lýsingarháttur nútíðar
finnandi
nafnháttur
finnast
sagnbót
fundist
lýsingarháttur nútíðar
finnandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
finn
finndu
finnið
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
—
finnstu
finnist
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
finnurðu
fannstu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
finniði
funduði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
finnirðu
fyndirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
finniði
fynduði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
finnstu
fannstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
finnistu
fyndistu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
finnst
fannst
önnur persóna
finnst
fannst
þriðja persóna
finnst
fannst
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
finnst
fannst
önnur persóna
finnst
fannst
þriðja persóna
finnst
fannst
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
finnist
fyndist
önnur persóna
finnist
fyndist
þriðja persóna
finnist
fyndist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
finnist
fyndist
önnur persóna
finnist
fyndist
þriðja persóna
finnist
fyndist
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
fundinn
fundin
fundið
þolfall
fundinn
fundna
fundið
þágufall
fundnum
fundinni
fundnu
eignarfall
fundins
fundinnar
fundins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
fundnir
fundnar
fundin
þolfall
fundna
fundnar
fundin
þágufall
fundnum
fundnum
fundnum
eignarfall
fundinna
fundinna
fundinna