flaska
sagnorð
flaska á <stafsetningunni>
gera mistök, mistakast, misheppnast
ráðherrann flaskaði á erfiðustu spurningunni
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
flaska
flaskaði
önnur persóna
flaskar
flaskaðir
þriðja persóna
flaskar
flaskaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
flöskum
flöskuðum
önnur persóna
flaskið
flöskuðuð
þriðja persóna
flaska
flöskuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
flaskast
flaskaðist
önnur persóna
flaskast
flaskaðist
þriðja persóna
flaskast
flaskaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
flöskumst
flöskuðumst
önnur persóna
flaskist
flöskuðust
þriðja persóna
flaskast
flöskuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
flaski
flaskaði
önnur persóna
flaskir
flaskaðir
þriðja persóna
flaski
flaskaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
flöskum
flöskuðum
önnur persóna
flaskið
flöskuðuð
þriðja persóna
flaski
flöskuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
flaskist
flaskaðist
önnur persóna
flaskist
flaskaðist
þriðja persóna
flaskist
flaskaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
flöskumst
flöskuðumst
önnur persóna
flaskist
flöskuðust
þriðja persóna
flaskist
flöskuðust
nafnháttur
flaska
sagnbót
flaskað
lýsingarháttur nútíðar
flaskandi
nafnháttur
flaskast
sagnbót
flaskast
lýsingarháttur nútíðar
flaskandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
flaska
flaskaðu
flaskið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
flaskarðu
flaskaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
flaskiði
flöskuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
flaskirðu
flaskaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
flaskiði
flöskuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
flaskastu
flaskaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
flaskistu
flaskaðistu