forsóma
sagnorð for-sóma þolfall
gamalt
vanrækja (e-ð)
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
forsóma
forsómaði
önnur persóna
forsómar
forsómaðir
þriðja persóna
forsómar
forsómaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
forsómum
forsómuðum
önnur persóna
forsómið
forsómuðuð
þriðja persóna
forsóma
forsómuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
forsómast
forsómaðist
önnur persóna
forsómast
forsómaðist
þriðja persóna
forsómast
forsómaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
forsómumst
forsómuðumst
önnur persóna
forsómist
forsómuðust
þriðja persóna
forsómast
forsómuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
forsómi
forsómaði
önnur persóna
forsómir
forsómaðir
þriðja persóna
forsómi
forsómaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
forsómum
forsómuðum
önnur persóna
forsómið
forsómuðuð
þriðja persóna
forsómi
forsómuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
forsómist
forsómaðist
önnur persóna
forsómist
forsómaðist
þriðja persóna
forsómist
forsómaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
forsómumst
forsómuðumst
önnur persóna
forsómist
forsómuðust
þriðja persóna
forsómist
forsómuðust
nafnháttur
forsóma
sagnbót
forsómað
lýsingarháttur nútíðar
forsómandi
nafnháttur
forsómast
sagnbót
forsómast
lýsingarháttur nútíðar
forsómandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
forsóma
forsómaðu
forsómið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
forsómarðu
forsómaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
forsómiði
forsómuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
forsómirðu
forsómaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
forsómiði
forsómuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
forsómastu
forsómaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
forsómistu
forsómaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
forsómaður
forsómuð
forsómað
þolfall
forsómaðan
forsómaða
forsómað
þágufall
forsómuðum
forsómaðri
forsómuðu
eignarfall
forsómaðs
forsómaðrar
forsómaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
forsómaðir
forsómaðar
forsómuð
þolfall
forsómaða
forsómaðar
forsómuð
þágufall
forsómuðum
forsómuðum
forsómuðum
eignarfall
forsómaðra
forsómaðra
forsómaðra