Yrða

forskot

nafnorðhvorugkynfor-skot
sá munur sem keppandi hefur fram yfir keppinauta sína þegar hann fær t.d. að byrja fyrr eða hefur tekist að komast fram úr þeim
liðið náði tveggja marka forskoti á fyrstu tíu mínútum leiksins
hafa forskot á <keppinaut sinn>
missa forskotið
liðið missti forskotið niður í síðari hálfleik
taka forskot á sæluna
njóta sælu nú þegar
þau tóku forskot á sæluna og fóru í brúðkaupsferð áður en þau giftu sig
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
forskot
Samstæður
Orðasambönd
  • hafa forskot
  • missa forskotið
  • ná forskoti
  • taka forskot
  • taka forskot á sæluna
  • taka út forskot á sæluna
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
forskot
forskotið
Þf.
forskot
forskotið
Þgf.
forskoti
forskotinu
Ef.
forskots
forskotsins