Yrða

fullgera

sagnorð full-gera þolfall
ljúka (verki), fullvinna (verk)
það er eftir að fullgera baðherbergið
hún fullgerði aldrei síðustu bók sína
→ sjá: fullgerður lýsingarorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • fullgera ekki hjónabandið
  • fullgera hjónabandið
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fullgeri
fullgerði
önnur persóna
fullgerir
fullgerðir
þriðja persóna
fullgerir
fullgerði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fullgeri
fullgerði
önnur persóna
fullgerir
fullgerðir
þriðja persóna
fullgeri
fullgerði
nafnháttur
fullgera
sagnbót
fullgert
lýsingarháttur nútíðar
fullgerandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
fullger
fullgerðu
fullgerið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fullgerirðu
fullgerðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fullgerirðu
fullgerðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
fullgerður
fullgerð
fullgert
þolfall
fullgerðan
fullgerða
fullgert
þágufall
fullgerðum
fullgerðri
fullgerðu
eignarfall
fullgerðs
fullgerðrar
fullgerðs