Yrða

fullgera

sagnorðfull-geraþolfall
ljúka (verki), fullvinna (verk)
það er eftir að fullgera baðherbergið
hún fullgerði aldrei síðustu bók sína
→ sjá: fullgerður lo
Orðasambönd
Orðasambönd
  • fullgera ekki hjónabandið
  • fullgera hjónabandið
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
fullgeri
fullgerði
2.p.
fullgerir
fullgerðir
3.p.
fullgerir
fullgerði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
fullgeri
fullgerði
2.p.
fullgerir
fullgerðir
3.p.
fullgeri
fullgerði
Nh.
fullgera
Sagnb.
fullgert
Lh. nt.
fullgerandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
fullger
fullgerðu
fullgerið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
fullgerirðu
fullgerðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
fullgerirðu
fullgerðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
fullgerður
fullgerð
fullgert
Þf.
fullgerðan
fullgerða
fullgert
Þgf.
fullgerðum
fullgerðri
fullgerðu
Ef.
fullgerðs
fullgerðrar
fullgerðs