Yrða

fullkomna

sagnorð full-komna þolfall
gera fullkomið, klára almennilega
til að fullkomna máltíðina var borið fram kaffi og koníak
hún fullkomnaði útlitið með því að fara í háhælaða skó
Orðasambönd
Orðasambönd
  • fullkomna hjónabandið
  • fullkomna loforð sitt
  • fullkomna sig
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fullkomna
fullkomnaði
önnur persóna
fullkomnar
fullkomnaðir
þriðja persóna
fullkomnar
fullkomnaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fullkomni
fullkomnaði
önnur persóna
fullkomnir
fullkomnaðir
þriðja persóna
fullkomni
fullkomnaði
nafnháttur
fullkomna
sagnbót
fullkomnað
lýsingarháttur nútíðar
fullkomnandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
fullkomna
fullkomnaðu
fullkomnið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fullkomnarðu
fullkomnaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fullkomnirðu
fullkomnaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
fullkomnaður
fullkomnuð
fullkomnað
þolfall
fullkomnaðan
fullkomnaða
fullkomnað
þágufall
fullkomnuðum
fullkomnaðri
fullkomnuðu
eignarfall
fullkomnaðs
fullkomnaðrar
fullkomnaðs