Yrða

fullnuma

sagnorð full-numa
fullnuma sig
læra (e-ð) til enda
hann er búinn að fullnuma sig í húsasmíði
Orðasambönd
Orðasambönd
  • fullnuma sig
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fullnuma
fullnumaði
önnur persóna
fullnumar
fullnumaðir
þriðja persóna
fullnumar
fullnumaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fullnumi
fullnumaði
önnur persóna
fullnumir
fullnumaðir
þriðja persóna
fullnumi
fullnumaði
nafnháttur
fullnuma
sagnbót
fullnumað
lýsingarháttur nútíðar
fullnumandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
fullnuma
fullnumaðu
fullnumið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fullnumarðu
fullnumaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fullnumirðu
fullnumaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
fullnumaður
fullnumuð
fullnumað
þolfall
fullnumaðan
fullnumaða
fullnumað
þágufall
fullnumuðum
fullnumaðri
fullnumuðu
eignarfall
fullnumaðs
fullnumaðrar
fullnumaðs