fullt
lýsingarorðhvorugkyn
fullt af <fólki>
→ sjá: fullur lo
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
fullur
full
fullt
Þf.
fullan
fulla
fullt
Þgf.
fullum
fullri
fullu
Ef.
fulls
fullrar
fulls
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
fullir
fullar
full
Þf.
fulla
fullar
full
Þgf.
fullum
fullum
fullum
Ef.
fullra
fullra
fullra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
fulli
fulla
fulla
Þf.
fulla
fullu
fulla
Þgf.
fulla
fullu
fulla
Ef.
fulla
fullu
fulla
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
fullu
fullu
fullu
Þf.
fullu
fullu
fullu
Þgf.
fullu
fullu
fullu
Ef.
fullu
fullu
fullu
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
fyllri
fyllri
fyllra
Þf.
fyllri
fyllri
fyllra
Þgf.
fyllri
fyllri
fyllra
Ef.
fyllri
fyllri
fyllra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
fyllri
fyllri
fyllri
Þf.
fyllri
fyllri
fyllri
Þgf.
fyllri
fyllri
fyllri
Ef.
fyllri
fyllri
fyllri
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
fyllstur
fyllst
fyllst
Þf.
fyllstan
fyllsta
fyllst
Þgf.
fyllstum
fyllstri
fyllstu
Ef.
fyllsts
fyllstrar
fyllsts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
fyllstir
fyllstar
fyllst
Þf.
fyllsta
fyllstar
fyllst
Þgf.
fyllstum
fyllstum
fyllstum
Ef.
fyllstra
fyllstra
fyllstra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
fyllsti
fyllsta
fyllsta
Þf.
fyllsta
fyllstu
fyllsta
Þgf.
fyllsta
fyllstu
fyllsta
Ef.
fyllsta
fyllstu
fyllsta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
fyllstu
fyllstu
fyllstu
Þf.
fyllstu
fyllstu
fyllstu
Þgf.
fyllstu
fyllstu
fyllstu
Ef.
fyllstu
fyllstu
fyllstu