Yrða

gófla

sagnorð
þolfall/þágufallgófla í sig <matinn/matnum>
borða hratt (og með mikilli lyst), háma í sig
hundurinn góflaði í sig matinn
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
gófla
góflaði
2.p.
góflar
góflaðir
3.p.
góflar
góflaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
gófli
góflaði
2.p.
góflir
góflaðir
3.p.
gófli
góflaði
Nh.
gófla
Sagnb.
góflað
Lh. nt.
góflandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
gófla
góflaðu
góflið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
góflarðu
góflaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
góflirðu
góflaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
góflaður
gófluð
góflað
Þf.
góflaðan
góflaða
góflað
Þgf.
gófluðum
góflaðri
gófluðu
Ef.
góflaðs
góflaðrar
góflaðs