gómur
nafnorðkarlkyn
1
efra eða neðra borð munnholsins; sá hluti munns þar sem tennurnar sitja
efri gómur
neðri gómur
2
gervitanngarður
tannlæknar taka mátið en tannsmiðir sjá um smíði gómanna
skella/smella í góm
smella með tungunni
<málið> ber á góma
málið berst í tal
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
gómur
gómurinn
Þf.
góm
góminn
Þgf.
gómigóm
gómnumgóminum
Ef.
góms
gómsins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
gómar
gómarnir
Þf.
góma
gómana
Þgf.
gómum
gómunum
Ef.
góma
gómanna