góna
sagnorð
horfa (á e-ð), fast og af forvitni
hún góndi á nýju skóna mína
það er ókurteisi að góna svona á fatlað fólk
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
góni
góndi
önnur persóna
gónir
góndir
þriðja persóna
gónir
góndi
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
gónum
góndum
önnur persóna
gónið
gónduð
þriðja persóna
góna
góndu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
góni
góndi
önnur persóna
gónir
góndir
þriðja persóna
góni
góndi
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
gónum
góndum
önnur persóna
gónið
gónduð
þriðja persóna
góni
góndu
nafnháttur
góna
sagnbót
gónt
lýsingarháttur nútíðar
gónandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
gón
góndu
gónið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
gónirðu
góndirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
góniði
gónduði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
gónirðu
góndirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
góniði
gónduði