góna
sagnorð
horfa (á e-ð), fast og af forvitni
hún góndi á nýju skóna mína
það er ókurteisi að góna svona á fatlað fólk
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
góni
góndi
2.p.
gónir
góndir
3.p.
gónir
góndi
Nútíð
Þátíð
1.p.
gónum
góndum
2.p.
gónið
gónduð
3.p.
góna
góndu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
góni
góndi
2.p.
gónir
góndir
3.p.
góni
góndi
Nútíð
Þátíð
1.p.
gónum
góndum
2.p.
gónið
gónduð
3.p.
góni
góndu
Nh.
góna
Sagnb.
gónt
Lh. nt.
gónandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
gón
góndu
gónið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
gónirðu
góndirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
góniði
gónduði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
gónirðu
góndirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
góniði
gónduði