garður
nafnorðkarlkyn
1
ræktað svæði (t.d. kringum hús) með runnum, blómum og trjám
2
þykkur veggur hlaðinn úr steini
3
stúdentagarður
gera garðinn frægan
verða frægur
ráðast (ekki) á garðinn þar sem hann er lægstur
velja ekki auðveldustu leiðina
<gestina> ber að garði
gestirnir koma á staðinn
<hátíðin> er um garð gengin
hátíðin er liðin
<hátíðin> gengur í garð
hátíðin hefst
<þetta> fer fyrir ofan garð og neðan
það er óvíst hvort boðskapurinn nær til fólks
→ sjá: í garð fs
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
garður
garðurinn
Þf.
garð
garðinn
Þgf.
garði
garðinum
Ef.
garðs
garðsins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
garðar
garðarnir
Þf.
garða
garðana
Þgf.
görðum
görðunum
Ef.
garða
garðanna