Yrða

glataður

lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar
1
týndur, tapaður
glötuðu bækurnar hafa komið í leitirnar
hann sér eftir glötuðu árunum þegar hann drakk
2
óformlegt
vonlaus, alls ekki góður
hann er ágætur maður en glataður kennari
það er alveg glatað að fara að versla síðdegis á föstudegi
→ sjá: glata sagnorð, glatast sagnorð
Samstæður og orðasambönd
Samstæður
Orðasambönd
  • glataðar ástir
  • glötuð ást
  • glötuð tækifæri
  • vera glataður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
glataður
glötuð
glatað
þolfall
glataðan
glataða
glatað
þágufall
glötuðum
glataðri
glötuðu
eignarfall
glataðs
glataðrar
glataðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
glataðri
glataðri
glataðra
þolfall
glataðri
glataðri
glataðra
þágufall
glataðri
glataðri
glataðra
eignarfall
glataðri
glataðri
glataðra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
glataðastur
glötuðust
glataðast
þolfall
glataðastan
glataðasta
glataðast
þágufall
glötuðustum
glataðastri
glötuðustu
eignarfall
glataðasts
glataðastrar
glataðasts