háll
lýsingarorð
1
sem hlutur rennur á auðveldlega, sleipur
farðu varlega, gangstéttin er hál í dag
fiskurinn var háll og rann úr höndum mér
það er hált <úti>
2
sem kemur ekki hreint fram, brögðóttur, útsmoginn, slægur
vera háll sem áll
vera brögðóttur, útsmoginn
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
háll
hál
hált
Þf.
hálan
hála
hált
Þgf.
hálum
hálli
hálu
Ef.
háls
hállar
háls
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hálir
hálar
hál
Þf.
hála
hálar
hál
Þgf.
hálum
hálum
hálum
Ef.
hálla
hálla
hálla
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
háli
hála
hála
Þf.
hála
hálu
hála
Þgf.
hála
hálu
hála
Ef.
hála
hálu
hála
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hálu
hálu
hálu
Þf.
hálu
hálu
hálu
Þgf.
hálu
hálu
hálu
Ef.
hálu
hálu
hálu
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hállihálari
hállihálari
hállahálara
Þf.
hállihálari
hállihálari
hállahálara
Þgf.
hállihálari
hállihálari
hállahálara
Ef.
hállihálari
hállihálari
hállahálara
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hállihálari
hállihálari
hállihálari
Þf.
hállihálari
hállihálari
hállihálari
Þgf.
hállihálari
hállihálari
hállihálari
Ef.
hállihálari
hállihálari
hállihálari
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hálastur
hálust
hálast
Þf.
hálastan
hálasta
hálast
Þgf.
hálustum
hálastri
hálustu
Ef.
hálasts
hálastrar
hálasts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hálastir
hálastar
hálust
Þf.
hálasta
hálastar
hálust
Þgf.
hálustum
hálustum
hálustum
Ef.
hálastra
hálastra
hálastra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hálasti
hálasta
hálasta
Þf.
hálasta
hálustu
hálasta
Þgf.
hálasta
hálustu
hálasta
Ef.
hálasta
hálustu
hálasta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hálustu
hálustu
hálustu
Þf.
hálustu
hálustu
hálustu
Þgf.
hálustu
hálustu
hálustu
Ef.
hálustu
hálustu
hálustu