kænn
lýsingarorð
klókur, snjall
hún er kænn stjórnmálamaður
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kænn
kæn
kænt
Þf.
kænan
kæna
kænt
Þgf.
kænum
kænni
kænu
Ef.
kæns
kænnar
kæns
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kænir
kænar
kæn
Þf.
kæna
kænar
kæn
Þgf.
kænum
kænum
kænum
Ef.
kænna
kænna
kænna
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kæni
kæna
kæna
Þf.
kæna
kænu
kæna
Þgf.
kæna
kænu
kæna
Ef.
kæna
kænu
kæna
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kænu
kænu
kænu
Þf.
kænu
kænu
kænu
Þgf.
kænu
kænu
kænu
Ef.
kænu
kænu
kænu
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kænni
kænni
kænna
Þf.
kænni
kænni
kænna
Þgf.
kænni
kænni
kænna
Ef.
kænni
kænni
kænna
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kænni
kænni
kænni
Þf.
kænni
kænni
kænni
Þgf.
kænni
kænni
kænni
Ef.
kænni
kænni
kænni
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kænastur
kænust
kænast
Þf.
kænastan
kænasta
kænast
Þgf.
kænustum
kænastri
kænustu
Ef.
kænasts
kænastrar
kænasts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kænastir
kænastar
kænust
Þf.
kænasta
kænastar
kænust
Þgf.
kænustum
kænustum
kænustum
Ef.
kænastra
kænastra
kænastra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kænasti
kænasta
kænasta
Þf.
kænasta
kænustu
kænasta
Þgf.
kænasta
kænustu
kænasta
Ef.
kænasta
kænustu
kænasta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kænustu
kænustu
kænustu
Þf.
kænustu
kænustu
kænustu
Þgf.
kænustu
kænustu
kænustu
Ef.
kænustu
kænustu
kænustu