Yrða

hæfa

sagnorð
1
þágufall
vera viðeigandi, við hæfi
húsgögnin hæfa ekki þessari stofu
það hæfir að hafa gott rauðvín með steikinni
það hæfir ekki að láta ráðherrann standa úti í horni
2
þolfall
hitta (e-n), lenda (e-s staðar)
örin hæfði eplið
skotið hæfði hann í öxlina
leikmaðurinn hæfði ekki markið
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hæfi
hæfði
2.p.
hæfir
hæfðir
3.p.
hæfir
hæfði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hæfi
hæfði
2.p.
hæfir
hæfðir
3.p.
hæfi
hæfði
Nh.
hæfa
Sagnb.
hæft
Lh. nt.
hæfandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
hæf
hæfðu
hæfið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hæfirðu
hæfðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hæfirðu
hæfðirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hæfir
hæfði
2.p.
hæfir
hæfði
3.p.
hæfir
hæfði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hæfi
hæfði
2.p.
hæfi
hæfði
3.p.
hæfi
hæfði
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
hæfir
hæfði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
hæfi
hæfði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hæfður
hæfð
hæft
Þf.
hæfðan
hæfða
hæft
Þgf.
hæfðum
hæfðri
hæfðu
Ef.
hæfðs
hæfðrar
hæfðs