Yrða

hæfa

sagnorð
1
þágufall
vera viðeigandi, við hæfi
húsgögnin hæfa ekki þessari stofu
það hæfir að hafa gott rauðvín með steikinni
það hæfir ekki að láta ráðherrann standa úti í horni
2
þolfall
hitta (e-n), lenda (e-s staðar)
örin hæfði eplið
skotið hæfði hann í öxlina
leikmaðurinn hæfði ekki markið
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hæfi
hæfði
önnur persóna
hæfir
hæfðir
þriðja persóna
hæfir
hæfði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hæfi
hæfði
önnur persóna
hæfir
hæfðir
þriðja persóna
hæfi
hæfði
nafnháttur
hæfa
sagnbót
hæft
lýsingarháttur nútíðar
hæfandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
hæf
hæfðu
hæfið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hæfirðu
hæfðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hæfirðu
hæfðirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hæfir
hæfði
önnur persóna
hæfir
hæfði
þriðja persóna
hæfir
hæfði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hæfi
hæfði
önnur persóna
hæfi
hæfði
þriðja persóna
hæfi
hæfði
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
hæfir
hæfði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
hæfi
hæfði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
hæfður
hæfð
hæft
þolfall
hæfðan
hæfða
hæft
þágufall
hæfðum
hæfðri
hæfðu
eignarfall
hæfðs
hæfðrar
hæfðs