Yrða

hæfur

lýsingarorð
1
sem getur gert e-ð, sem hentar vel til e-s
hún var metin hæf til að gegna stöðunni
þessir tveir eru hæfustu leiðsögumennirnir
2
sem má nota, nothæfur
landið er hæft til ræktunar
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
hæfni
Orðasambönd
  • komast á hæfu
  • vera ekki húsum hæfur
  • vera ekki í húsum hæfur
  • vera ekki í húsum hæfur né kirkjugræfur
  • vera hvergi hæfur né kirkjugræfur
  • vera hvorki í húsum hæfur né í görðum græfur
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hæfur
hæf
hæft
Þf.
hæfan
hæfa
hæft
Þgf.
hæfum
hæfri
hæfu
Ef.
hæfs
hæfrar
hæfs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hæfari
hæfari
hæfara
Þf.
hæfari
hæfari
hæfara
Þgf.
hæfari
hæfari
hæfara
Ef.
hæfari
hæfari
hæfara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hæfastur
hæfust
hæfast
Þf.
hæfastan
hæfasta
hæfast
Þgf.
hæfustum
hæfastri
hæfustu
Ef.
hæfasts
hæfastrar
hæfasts