hæfur
lýsingarorð
1
sem getur gert e-ð, sem hentar vel til e-s
hún var metin hæf til að gegna stöðunni
þessir tveir eru hæfustu leiðsögumennirnir
2
sem má nota, nothæfur
landið er hæft til ræktunar
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
hæfni
- aðlögunarhæfni
- , hæfni
- , samskiptahæfni
- , starfshæfi
- , starfshæfni
- , yfirburðahæfni
Orðasambönd
- komast á hæfu
- vera ekki húsum hæfur
- vera ekki í húsum hæfur
- vera ekki í húsum hæfur né kirkjugræfur
- vera hvergi hæfur né kirkjugræfur
- vera hvorki í húsum hæfur né í görðum græfur
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hæfur
hæf
hæft
Þf.
hæfan
hæfa
hæft
Þgf.
hæfum
hæfri
hæfu
Ef.
hæfs
hæfrar
hæfs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hæfir
hæfar
hæf
Þf.
hæfa
hæfar
hæf
Þgf.
hæfum
hæfum
hæfum
Ef.
hæfra
hæfra
hæfra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hæfi
hæfa
hæfa
Þf.
hæfa
hæfu
hæfa
Þgf.
hæfa
hæfu
hæfa
Ef.
hæfa
hæfu
hæfa
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hæfu
hæfu
hæfu
Þf.
hæfu
hæfu
hæfu
Þgf.
hæfu
hæfu
hæfu
Ef.
hæfu
hæfu
hæfu
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hæfari
hæfari
hæfara
Þf.
hæfari
hæfari
hæfara
Þgf.
hæfari
hæfari
hæfara
Ef.
hæfari
hæfari
hæfara
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hæfari
hæfari
hæfari
Þf.
hæfari
hæfari
hæfari
Þgf.
hæfari
hæfari
hæfari
Ef.
hæfari
hæfari
hæfari
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hæfastur
hæfust
hæfast
Þf.
hæfastan
hæfasta
hæfast
Þgf.
hæfustum
hæfastri
hæfustu
Ef.
hæfasts
hæfastrar
hæfasts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hæfastir
hæfastar
hæfust
Þf.
hæfasta
hæfastar
hæfust
Þgf.
hæfustum
hæfustum
hæfustum
Ef.
hæfastra
hæfastra
hæfastra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hæfasti
hæfasta
hæfasta
Þf.
hæfasta
hæfustu
hæfasta
Þgf.
hæfasta
hæfustu
hæfasta
Ef.
hæfasta
hæfustu
hæfasta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hæfustu
hæfustu
hæfustu
Þf.
hæfustu
hæfustu
hæfustu
Þgf.
hæfustu
hæfustu
hæfustu
Ef.
hæfustu
hæfustu
hæfustu