Yrða

hæna

sagnorðþolfall
laða (e-n) til sín
ég reyndi að hæna til mín köttinn
hún hænir að sér spörfugla með korni
→ sjá: hænast so, hændur lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hæni
hændi
2.p.
hænir
hændir
3.p.
hænir
hændi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hæni
hændi
2.p.
hænir
hændir
3.p.
hæni
hændi
Nh.
hæna
Sagnb.
hænt
Lh. nt.
hænandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
hæn
hændu
hænið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hænirðu
hændirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hænirðu
hændirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hændur
hænd
hænt
Þf.
hændan
hænda
hænt
Þgf.
hændum
hændri
hændu
Ef.
hænds
hændrar
hænds