Yrða

hæna

sagnorð þolfall
laða (e-n) til sín
ég reyndi að hæna til mín köttinn
hún hænir að sér spörfugla með korni
→ sjá: hænast sagnorð, hændur lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hæni
hændi
önnur persóna
hænir
hændir
þriðja persóna
hænir
hændi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hæni
hændi
önnur persóna
hænir
hændir
þriðja persóna
hæni
hændi
nafnháttur
hæna
sagnbót
hænt
lýsingarháttur nútíðar
hænandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
hæn
hændu
hænið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hænirðu
hændirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hænirðu
hændirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
hændur
hænd
hænt
þolfall
hændan
hænda
hænt
þágufall
hændum
hændri
hændu
eignarfall
hænds
hændrar
hænds