Yrða

hændur

lýsingarorðlhþt
sem sækist í nærveru e-s
vera <mjög> hændur að <honum>
→ sjá: hæna so, hænast so
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hændur
hænd
hænt
Þf.
hændan
hænda
hænt
Þgf.
hændum
hændri
hændu
Ef.
hænds
hændrar
hænds
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hændari
hændari
hændara
Þf.
hændari
hændari
hændara
Þgf.
hændari
hændari
hændara
Ef.
hændari
hændari
hændara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hændastur
hændust
hændast
Þf.
hændastan
hændasta
hændast
Þgf.
hændustum
hændastri
hændustu
Ef.
hændasts
hændastrar
hændasts