Yrða

hæll

nafnorðkarlkyn
1
aftasti og neðsti hluti fótar
2
sá hluti sokks sem lykur um hælinn
3
sólinn undir afturhluta skós
skór með háum eða lágum hælum
4
spýta eða málmstautur með sérstöku lagi, rekin t.d. í jörðina til að halda hlutum föstum
hopa á hæli/hæl
forða sér
komast ekki þangað með tærnar sem <hún> hefur hælana
vera langt frá því að vera jafningi hennar
snúast á hæli
snúa við, breyta um stefnu
vera á hælunum á <honum>
fylgja fast á eftir honum
vera með allt á hælunum
vera með allt í óreiðu
vera undir hælnum á <honum>
vera honum undirgefinn
það er undir hælinn lagt <hvort hún lætur sjá sig>
það er erfitt um það að segja
þar skall hurð nærri hælum
það munaði litlu að illa færi
Samstæður
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
hæll
hællinn
Þf.
hæl
hælinn
Þgf.
hælhæli
hælnum
Ef.
hæls
hælsins