hör
nafnorðkarlkyn
1
plöntutegund, ræktuð til að vinna úr vefjarefni
Linum usitatissimum
2
vefjarefni úr hörtrefjum, notað m.a. í föt, lín
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
hör
hörinn
Þf.
hör
hörinn
Þgf.
hör
hörnum
Ef.
hörs
hörsins
YrðaÍslensk nútímamálsorðabókNútímamálsorðabók